Το πρόβλημα της Ελλάδας

Το πρόβλημα ξεκίνησε από το ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρέα Παπανδρέου . Ο οποίος με τα ‘’ ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα ‘’ , την δημαγωγία , τον αριστερόστροφο λαϊκισμό διαπαιδαγώγησε ένα λαό να πιστέψει ότι μπορεί να ζει ένα παραμύθι ευμάρειας ,με δανεικά, με πλασματική ευημερία που χρέωνε τις επόμενες γενεές χωρίς να καταβάλει- ο ίδιος - τη αντίστοιχη προσπάθεια. Κατέστρεψε τον παραγωγικό ιστό τη οικονομίας στο όνομα της ‘’ Σοσιαλιστικής Μεταρρύθμισης ‘’ και έφτιαξε ένα πελατειακό - κομματικό σύστημα που κατέλαβε το κράτος. Σκοπός του ήταν ,να χρησιμοποιεί αυτό το ‘’σύστημα ‘’ για να παραμένει στην εξουσία. Μοιράζοντας, σαν φεουδάρχης ,τα προνόμια από την νομή της εξουσίας ,έφτιαξε πανίσχυρες συντεχνίες και εξέθρεψε την διαφθορά. Η Ν.Δ . τον διαδέχθηκε και συνέχισε τον ίδιο δρόμο γιατί ήταν πιο εύκολος. Απέφυγε τα δύσκολα της σύγκρουσης με τα κατεστημένα και την προώθηση των επιβεβλημένων αλλαγών. Ενώ διακήρυξε την αλλαγή και την επανίδρυση του κράτους και της οικονομίας, συντήρησε και απλώς άλλαξε όνομα στα κακώς κείμενα. Συνέχισε να δανείζεται ασύστολα για να εξυπηρετήσει συντεχνιακά συμφέροντα και διεύρυνε το αντιπαραγωγικό κράτος για να παραμείνει και αυτή στην εξουσία. Η φούσκα της πλασματικής ευδαιμονίας μεγάλωσε και διαπότισε την συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας ,που σήμερα αρνείται να παραδεχθεί ότι πρέπει να αλλάξει συμπεριφορά και τρόπο ζωής Το τελικό κτύπημα θα το δώσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Συγκεντρώνει όλους τους απογοητευμένους , απερίσκεπτους και ανώριμους οπαδούς των δύο προηγούμενων κομμάτων. Αυτοί ,μόλις είδαν ότι χάνουν τα προνόμια, τα πράγματα δυσκολεύουν γιατί πρέπει να πάρουν επώδυνες αποφάσεις για να διορθώσουν τον λάθος δρόμο πού είχαν ακολουθήσει τόσα χρόνια και ότι τα κόμματα που ακολουθούσαν μέχρι σήμερα αποφάσισαν ( εξ ανάγκης ) να προσπαθήσουν να αλλάξουν και να ωριμάσουν , λάκισαν και συσπειρώθηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ . Με ένα άκρατο λαϊκισμό και δημαγωγία ακολουθεί το δρόμο των παλαιών κραταιών κυβερνητικών κομμάτων ,υπόσχεται με ψεύτικα μεγάλα λόγια τα απραγματοποίητα ,αγγίζει το θυμικό της κοινωνίας που υποφέρει από την αναγκαστική προσαρμογή και ποντάροντας στον πόνο πού έχουν δημιουργήσει τα διορθωτικά μέτρα που προσπαθήθηκαν να εφαρμοστούν , θα καταλάβει τελικά την εξουσία , στο όνομα και στην ψεύτικη υπόσχεση ‘’ ότι δεν θα αλλάξει τίποτα ‘’. Το τέλος έρχεται για να αποδείξει το ‘’σοφών ‘’ της αρχαίας Ελληνικής Τραγωδίας. Τι μας μένει να κάνουμε ; Υπάρχουν δύο δρόμοι . Ο ένας είναι να εμπιστευτούμε τα δύο πρώην κυβερνητικά κόμματα , να πιστέψουμε ότι πράγματι άλλαξαν και θέλουν να διορθώσουν την κατάσταση και με την ψήφο αλλά και την παρουσία μας ,να προσπαθήσουμε να αλλάξουν πράγματι ,σώζοντας την χώρα και απλά κερδίζοντας χρόνο . Αυτός ο χρόνος μπορεί να χρησιμοποιηθεί όσο ,οι ανεπαρκέστατοι ηγέτες της Ευρώπης ,προσπαθούν να λύσουν το πρόβλημα της παγκόσμιας καπιταλιστικής φούσκας και ελπίζοντας ότι : α ) Η λύση θα βρεθεί σύντομα και β) Εμείς, στο μεσοδιάστημα ,θα έχουμε προλάβει να διορθώσουμε μερικά δομικά προβλήματα της οικονομίας και να ξαναδημιουργήσουμε έναν αποδοτικό παραγωγικό ιστό σε αυτήν. Ο άλλος είναι να περιμένουμε στωικά την ολοκλήρωση της τραγωδίας - την καταστροφή – οδηγώντας τους τσάμπα μάγκες, αυτούς που σκορπίζουν ‘’φρούδες ελπίδες’’, στην εξουσία για να επισπεύσουμε την ολοκλήρωση της καταστροφής μας. Το μόνο που μπορούμε να ελπίζουμε έτσι ,είναι ότι ,οι νέες γενιές που σήμερα φεύγουν μετανάστες, μετά από αρκετά χρόνια , όταν επιστρέψουν στην Ελλάδα ,θα έχουν διδαχθεί από τα λάθη μας , την Ιστορία και με τις εμπειρίες που θα έχουν συγκεντρώσει από την παραμονή τους στο εξωτερικό ,θα φτιάξουν μία καλύτερη χώρα και ένα άξιο πολιτικό σύστημα να την κυβερνά . Δυστυχώς, βλέπω περισσότερες πιθανότητες στον δεύτερο δρόμο, Αναλύοντας και λαμβάνοντας υπόψη τα ιστορικά παραδείγματα για τον ποιο δρόμο διάλεξε η χώρα μας παλαιότερα, σε αντίστοιχα κρίσιμες στιγμές. ( Βλέπω ξανά μία νέα ‘’ Μικρασιατική καταστροφή ‘’ να έρχεται με ευθύνη πάλι των πολιτικών επιλογών μας . ) Το χειρότερο είναι ,ότι στο τέλος αυτής της περιόδου ,μία ολόκληρη γενιά δεν θα ζει να δει αν και πώς θα βγούμε από αυτήν την καταστροφή και θα πεθάνει με την λύπη και την αγανάκτηση ,γιατί να της έχει συμβεί αυτό. Επειδή πιστεύω ότι όλα εδώ πληρώνονται δεν έχω να πω τίποτε άλλο από το ‘’ Ας προσέχαμε παλαιότερα και Ας προσέξουμε και τώρα !!! ‘’. Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΊΝΑΙ ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ Αντώνης Μανίκας Οικονομολόγος Χολαργός 30 -05 - 012

Ποδηλάτες Παπάγου - Χολαργού Πρόταση για την κίνηση του ποδηλάτου μέσα στο Δήμο Παπάγου - Χολαργού

ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗΣΗ χρήση του ποδηλάτου ως μέσου μεταφοράς αυξάνεται
στη χώρα μας διαρκώς και ταχύτατα। Η μετακίνηση μέσα στην πόλη με το ποδήλατο,
αντί για το αυτοκίνητο, θεωρείται πλέον σεπαγκόσμιο επίπεδο το αναγκαίο βήμα
για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής। Ολοένα περισσότερες χώρες κι επιμέρους δήμοι
προωθούν την μετακίνηση με ποδήλατο στον αστικό ιστό ως ένα σημαντικό παράγοντα
οικονομικής ενίσχυσης του Δήμου. Η πόλη μας θα μειώσειδραστικά τα ανούσια
έξοδα για κατασκευές parking, η ανάγκη για συντήρηση δρόμων θα μειωθεί
(ελαφρύτερη χρήση) ή δημιουργία καινούργιων δρόμων που λειτουργούν συνήθως
αντίρροπα στην ποιότητα και ασφάλεια ζωής των πολιτών θα εκλείψει। Ο Δήμος θα
προσφέρει στους δημότες του την δυνατότητα καλύτερης υγείας, ευεξίας, καθώς και
μία καθημερινότητα πιο ειρηνική και κατά πολύ οικονομικότερη। Με αυτό τον τρόπο
προσκαλεί και νέους δημότες (άρα νέα έσοδα) και αποθαρρύνει πιθανά την
μετακίνηση των δημοτών μας προς άλλους Δήμους.Σε ότι αφορά το δήμο μας, με
δεδομένη την έλλειψη σχετικής υποδομής και των περιορισμένωνοικονομικών
δυνατοτήτων μας, η ομάδα των Ποδηλατών Παπάγου - Χολαργού καταθέτει την πρότασή
της προς κάθε ενδιαφερόμενο। Το χαρακτηριστικό της πρότασης είναι ότι απαιτεί
μόνο πολιτική και κοινωνική βούληση κι έχει ελάχιστο κόστος.Στόχοι της
πρότασης είναι:· η διαμόρφωση ενός δικτύου ποδηλατικών διαδρομών για την
ασφαλή κυκλοφορία των ποδηλατιστών· η ελαχιστοποίηση της χρήσης Ι.Χ. για τις
καθημερινές μετακινήσεις· η προσέλκυση περισσότερων δημοτών στη χρήση του
ποδηλάτου ως μέσου μετακίνησης· η αλλαγή νοοτροπίας και παιδείας ως προς τις
αστικές μετακινήσειςΜε γνώμονα την ελαχιστοποίηση του κόστους για το Δήμο
και ταυτόχρονα την αμεσότητα του αποτελέσματος, καταλήξαμε στην πρόταση
δημιουργίας "Διαδρομών Συνύπαρξης". Σ' αυτές τιςδιαδρομές τα ποδήλατα και τα
αυτοκίνητα θα μοιράζονται το υπάρχον οδόστρωμα, με προτεραιότητα στην ασφάλεια
των ποδηλατιστών.Οι διαδρομές αυτές θα είναι κατάλληλα σηματοδοτημένες
με εικόνα ποδηλάτου, τόσο σε πινακίδες όσο και επάνω στο οδόστρωμα, ώστε να
δίνουν στους οδηγούς αυτοκινήτων την πληροφορία ότι θα πρέπει να σέβονται την
κίνηση των ποδηλατιστών και τα όρια ταχύτητας (30χλμ/ώρα) και να αποφεύγουν τις
επικίνδυνες προσπεράσεις। Δεν απαιτούνται ειδικά έργα διαμόρφωσης και ο
ασφαλτοτάπητας θα παραμείνει ως έχει। Έχει αποδειχθεί άλλωστε ότι ο κοινός
ασφαλτοτάπητας, όταν είναι σωστά συντηρημένος και δεν έχει λακκούβες έχει
σημαντικά πλεονεκτήματα έναντι των ολισθηρών κυβόλιθων που συχνά συναντούμε σε
δρόμους ήπιας κυκλοφορίας, π.χ.Ν.Ψυχικό.Η εμπειρία που θα αποκομίσουμε
ως Δήμος μέσα από τις "Διαδρομές Συνύπαρξης" θα μας δώσει ιδέες και για τα
επόμενα βήματα προώθησης της βιώσιμης κινητικότητας και την ανάπτυξη της
παιδείας που αυτή προϋποθέτει। Με την εμπέδωση αυτής της "συνύπαρξης",
προσδοκούμε στην αύξηση του αριθμού των κινούμενων ποδηλατιστών, γεγονός που
σταδιακά θ' αλλάξει δραστικά την εικόνα των μετακινήσεων μέσα στο
δήμο.Για την πρότασή μας, έχουν ληφθεί υπόψη:· η υπάρχουσα
διαμόρφωση, οι υψομετρικές διαφορές, η χρήση και ιδιαιτερότητες τουοδικού
δικτύου μέσα στο δήμο· η διευκόλυνση της πρόσβασης στο μετρό· η
διευκόλυνση της πρόσβασης σε σχολεία και χώρους άθλησης· η διευκόλυνση
της πρόσβασης σε χώρους συνάθροισης κοινού (δημοτικά καταστήματα, εμπορικά
κέντρα, χώροι αναψυχής κ.α.)· η σύνδεση με τους όμορους δήμους·
η καθημερινή μας εμπειρία από τη χρήση του ποδηλάτουΟι δρόμοι που
προτείνουμε να ενταχθούν στις "Διαδρομές Συνύπαρξης" είναι:Κύπρου,
Ιωνίας, Νευροκοπίου, Ζακυνθυνού, Πίνδου, Αργυροκάστρου, Μπλέσσα, Καρναβία,
Καραλή, Ζησιμοπούλου, Παναγιώτου, Βλαχάβα, Μακεδονίας, Χατζηκωσταντή, Λάρνακος,
Πάφου, Χειμάρας, Στρ। Παπάγου, Πεντέλης, Ελ Βενιζέλου, Βουτσινά, Ξανθίππου, Αγ।
Ι. Θεολόγου, Ευτέρπης, Ερατούς, Υμηττού, Μ। Μπότσαρη, Β. Μελά, 25ης Μαρτίου,
Καραϊσκάκη, Μπουμπουλίνας, Χρ. Σμύρνης, Αγ. Τριάδος, Κεραμικού, Βεντούρη,
Φανερωμένης, Μιλτιάδου, Αγ। Γερασίμου, Ψαρών, Ικαρίας, Σύρου, Τήνου, Εθν.
Αντιστάσεως, Μενίππου, Χίου, Λοχ. Δεδούση.Είμαστε διαθέσιμοι να
παρουσιάσουμε την πρόταση μας σε προσεχή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου
καθώς και την ενδελεχή ανάπτυξη των επιχειρημάτων μας για το οικονομικό όφελος
του Δήμου όπως προκύπτουν από επιστημονικές έρευνες του ECF (Ευρωπαϊκή
Ομοσπονδία Ποδηλάτου) και της Μονάδας Βιώσιμης Κινητικότητας του Εθνικού
Μετσόβιου Πολυτεχνείου (Ε.Μ.Π).ΠΟΔΗΛΑΤΕΣ Π-Χ

Υποκρισία – Φαρισαϊσμός - Λαϊκισμός – Σήψη-Αηδία & Αγανάκτηση

του Αντώνη Μανίκα

Τις τελευταίες μέρες γινόμαστε πάλι κοινωνοί της μεγάλης κατάρας που
μας διακατέχει σαν κοινωνία ,της υποκρισίας.

Κραυγές από όλους ,media ,πολιτικούς,
απλούς πολίτες για να βρεθεί ο βουλευτής που φυγάδευσε πέρυσι τα χρήματα του
στο εξωτερικό.

Σίγουρα να βρεθεί ,και αν
είναι χρήματα από παράνομες δραστηριότητες να πάει αμέσως στην φυλακή και να
του κατασχεθούν.
Αλλά και αν είναι νόμιμα ,
πρέπει να εγκαταλείψει την πολιτική γιατί είναι δειλός και από την πράξη του
και από το ότι δεν έχει το θάρρος να την παραδεχτεί και να την αιτιολογήσει
δημόσια και άμεσα.

Αλλά δεν μπορώ να μην σταθώ
στην υποκρισία όλης της κοινωνίας και στο Φαρισαϊσμό της.

Δεν μπορώ να μην ρωτήσω όλους
αυτούς που κόπτονται σήμερα τα εξής.

Ø Είναι
ο πρώτος ή ο τελευταίος πολιτικός που φυγαδεύει χρήματα και κοιτάει το
προσωπικό του συμφέρον ;
Ø Υπάρχει
σύστημα αξιόπιστο και διαφανές για τον έλεγχο των οικονομικών των βουλευτών;
Ø Ποιος πολίτης από εμάς αν είχε 1.000.000 € δεν θα
προσπαθούσε πέρυσι να φυγαδεύσει ένα μέρος από αυτά και να τα προστατέψει στο
εξωτερικό ;
Ø Πόσοι
συμπολίτες μας το έκαναν ;
Ø Πόσοι
συμπολίτες μας αν δεν τα ‘’ έβγαλαν
‘’στο εξωτερικό, τα ‘’έθαψαν ‘’ στα σεντούκια τους, τα απέσυραν από τις
τράπεζες μαζί με την εμπιστοσύνη τους στην Ελλάδα που κατέρρεε ;
Ø Θέλουμε
κάποιο θύμα , να μυρίσουμε λίγο ‘’αίμα
‘’, για να συνεχίσουμε να κάνουμε οι υπόλοιποι τα ίδια , κριμένοι μέσα
από την ανωνυμία μας ;
Ø Οι
βουλευτές δεν είναι άνθρωποι σαν και εμάς , δεν εκλέγονται και προέρχονται από
την κοινωνία;
Ø Αναρωτηθήκαμε
ποτέ γιατί εκλέγουμε τέτοιους πολιτικούς ;
Ø Υπάρχει
σύστημα ελέγχου των οικονομικών , των δημόσιων προσώπων ;
Ø Πότε
βάλαμε αυτήν την απαίτηση ( έλεγχο – λογοδοσία ) σαν όρο για να ψηφίσουμε
οποιονδήποτε, υποψήφιο βουλευτή;

Με αφορμή αυτό το θέμα μου έρχονται στο μυαλό όλα αυτά που συμβαίνουν
το τελευταίο καιρό και σφράγισαν
μέσα μου ανεξίτηλο την αηδία και την αγανάκτηση για την κοινωνία μας, για την
κατάντια μας.

Σήψη , διαφθορά , παρανομία ,
ανομία , φαρισαϊσμός , λαϊκισμός , υποκρισία παντού.!!


Αγανακτισμένοι ‘’ Πολίτες
‘’ V. S. Αγανακτισμένων ‘’ Πελατών ‘’


Εμείς δεν έχουμε, τουλάχιστον
εγώ δεν βλέπω , ‘’αγανακτισμένους πολίτες
‘’από την καταπίεση και την εξαθλίωση που βιώνουν .
Εμείς έχουμε ‘’ αγανακτισμένους πελάτες ‘’ που
διαμαρτύρονται γιατί χάνουν κάποια προνόμια και μία ιδιαίτερη μεταχείριση που
είχαν μέχρι σήμερα. Δημόσιους υπαλλήλους, συντεχνιακές ομάδες κ. λ. π.

Οι περισσότερες και μεγαλύτερες διαδηλώσεις
,διαμαρτυρίες , εκδηλώσεις, αγωνιστικές κινητοποιήσεις έγιναν τα τελευταία δύο
χρόνια από τους ‘’ ταξιτζήδες ‘’ και τους ‘’ φορτηγατζήδες ‘’ με σκοπό μην
χάσουν και να προστατέψουν τα παρανόμως
και αδίκως δοθέντα, ‘’ προνόμια ‘’τους .
Δηλαδή καμία πενηνταριά χιλιάδες άνθρωποι
ενάντια στα εκατομμύρια των υπολοίπων.

Ακολούθησαν οι
φαρμακοποιοί ( 22.000 άνθρωποι ) και
μάλιστα τόσο ανήθικα, που στράφηκαν εναντίον ανήμπορων άρρωστων συνταξιούχων
που τους κρατούσαν ομήρους.

Και οι πολιτικοί μας ψηφίζουν
οριζόντιες περικοπές σε όλους αλλά αρνούνται να ψηφίσουν περικοπές προνομίων
και να ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα
,βρίσκοντας διάφορες δικαιολογίες . Ουσιαστικά για να μην χάσουν την
πελατεία τους.
Ενώ οι οριζόντιες μειώσεις
αφορούν όλους και θα επικαλεστούν την ‘’ανάγκη της κρίσης ‘’την σωτηρία της
Χώρας που απαιτεί θυσίες από όλους ‘’ ώστε να μην έχουν προσωπική φθορά από
τις ‘’συντεχνίες ‘’που έστηναν τόσα χρόνια.

Η υποκρισία στο μεγαλείο της !!

Η αριστερά και οι ‘’
φιλεύσπλαχνοι ‘’ συμπολίτες μας ‘’κλαίνε και οδύρονται ‘’ για την μείωση των
εισοδημάτων των συμπολιτών μας αλλά δεν
λένε κουβέντα για το 1.000.000 απολυμένους που δεν έχουν καθόλου εισόδημα.

Οι ‘’ επαγγελματίες ‘’ κλαίνε
και οδύρονται γιατί κλείνουν τα μαγαζιά από
την ‘’ κρίση ‘’και τα
δυσβάσταχτα ‘’χαράτσια ‘’ αλλά δεν λένε
κουβέντα ,πώς τόσα χρόνια

Ø Δήλωναν
τα μικρότερα εισοδήματα στην εφορία ( μικρότερα και από χαμηλοσυνταξιούχο) .
Ø Δεν
πλήρωναν τίποτα στην εφορία ( Αποτελούν
το 25% του ενεργού πληθυσμού στην Ελλάδα ,αλλά
κατέβαλαν λιγότερο από το 2,5% του συνολικού ετήσιου φόρου
εισοδήματος )
Ø Παρακρατούσαν
και δεν απέδιδαν το Φ.Π.Α. ,
Ø Έπαιρναν
πλαστά τιμολόγια για να ανεβάσουν τις δαπάνες και να μην πληρώσουν Φ.Π.Α.
Ø Δεν
εξέδιδαν τιμολόγια και αποδείξεις
Ø Δεν
πλήρωναν τις εργοδοτικές εισφορές των εργαζομένων και τις χρησιμοποιούσαν
για την χρηματοδότηση των επιχειρήσεων
τους .
Ø Χρησιμοποιούσαν
ανασφάλιστους εργαζόμενους και αλλοδαπούς για να κατεβάσουν το κόστος και να έχουν
μεγαλύτερα κέρδη

Έκαναν όμως την μεγάλη ζωή με
υπερκαταναλώσεις, ακριβά αυτοκίνητα , σπίτια, διακοπές , γκόμενες και
συντηρούσαν 36 περιοδικά life style με τις ειδήσεις που παρήγαγαν.


Ανάπτυξη - Επενδύσεις

Ψέμα και υποκρισία όλων , πολιτικών , πολιτών , κομμάτων,
που κοροϊδεύουν τον κόσμο ότι θα έρθουν επενδύσεις, …η λύση είναι η ανάπτυξη , …θα
φτιάξουμε νομικό πλαίσιο , fast truck , …θα αξιοποιήσουμε το ΕΣΠΑ και όλα αυτά που ‘’τσαμπουνάνε ‘’και αναπαράγουν τα ‘’ ηλίθια ‘’ Μ.Μ.Ε.

Θα παρακαλούσα να μου
απαντήσουν.

Ø Πότε
έγιναν παραγωγικές επενδύσεις στην Ελλάδα;
Ø Πόσα
χρήματα δεν διασπαθίσθηκαν σε μίζες για ‘’δήθεν ‘’ επενδύσεις τα προηγούμενα χρόνια με τους προηγούμενους
αναπτυξιακούς νόμους , προγράμματα leader , κ. λ. π. ;
Ø Τέτοιες
επενδύσεις και ανάπτυξη
,περιμένουμε να γίνει και τώρα;
Ø Ποιος
πραγματικός επενδυτής και όχι αεριτζής θα επενδύσει σε μία χώρα που είναι υπό
πτώχευση ;
Ø Ποιος
Έλληνας ή ξένος θα βάλει χρήματα σε μια
χώρα που δεν ξέρει τι νόμισμα θα έχει σε λίγους μήνες ;
Ø Ανάπτυξη
είναι να κάνουμε εισαγωγικές επιχειρήσεις και να ανεβαίνει η κατανάλωση σε ξένα προϊόντα
;
Ø Ποιος Έλληνας
επένδυσε κάπου η σκέφτεται να επενδύσει , βάζοντας δικά του χρήματα και
όχι λαμβάνοντας δανεικά από τράπεζες ,είτε προερχόμενα από επιδοτήσεις
;
Τελικά δίκιο έχει η MERKEL που
λέει ότι δεν πρέπει να ρίχνουμε άλλα χρήματα στο βαρέλι που δεν έχει ‘’ πάτο ‘’
. Ας βάλουμε πρώτα πάτο στο βαρέλι , κανόνες ,αρχές και μετά βλέπουμε τις
επενδύσεις . Ας βάλουμε πρώτα‘’ πίσσα και πούπουλα ‘’ στους λαϊκιστές
πολιτικούς που υπόσχονται ‘’ φλούδες ελπίδες ‘’ και ανάπτυξη ,χωρίς να ξέρουν
που του πάνε τα τέσσερα.

Δυστυχώς
καταλαβαίνω ότι με τέτοιους πολίτες θα έχουμε και τέτοιους πολιτικούς και βρίσκομαι σε απόγνωση . Δεν ξέρω ποια τι
πρέπει να κάνω . Σκέφτομαι σοβαρά να ρίξω ‘’μαύρη πέτρα’’ πίσω μου.

Η ΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑ

του Αντώνη Μανίκα

Ένας
νέος δρόμος ανοίγει , ας επιλέξουμε με ‘’ ποιους ‘’ θα πάμε και ‘’ ποιους’’ θα
αφήσουμε !!!
Ευτυχώς που οι κρίσεις και δη η
σοβαρότατες, αποκαλύπτουν την αλήθεια
και είναι λυτρωτικές.
Σήμερα φτάνοντας στο χείλος του
γκρεμού, αποκαλύφθηκε ποιος δεν ήθελε να
προχωρήσουμε, τον δύσκολο δρόμο της εξυγίανσης ,της αλλαγής, των
διαρθρωτικών αλλαγών, του επαναπροσδιορισμού αξιών , στόχων ,πρακτικών , δομών
και εντέλει ,της αποκατάστασης της ορθής λειτουργίας της χώρας .
Είναι αυτοί που έβαζαν
προσκόμματα , έστηναν παγίδες, είχαν ιδεοληψίες, καθυστερούσαν ,εμπόδιζαν με όλα τα
μέσα, την απαραίτητη πορεία για σαρωτικές αλλαγές .
Είναι αυτοί που τώρα ονομάζονται ‘’
τσάμπα μάγκες ‘’ , αυτοί που λαΐκιζαν ,
αυτοί που κάνουν ‘’ κολοτούμπες ‘’ και κοιτάζουν το προσωπικό τους, μικρό - συμφέρον.
Όλοι αυτοί ,που κάνουν ανέξοδη κριτική
προσδοκώντας να παρασύρουν τον κόσμο και να αυξήσουν τα ποσοστά τους , όχι για
να λύσουν το πρόβλημα , αλλά για ίδιον μικροκομματικό όφελος
, προστατεύοντας ‘’δήθεν ‘’ τα
συμφέροντα του πληγωμένου λαού , μέσα από την …ανεξέλεγκτη χρεοκοπία.
Είναι αυτοί που εμπόδιζαν μέχρι
σήμερα την λύση και καθυστερούσαμε και έχουν την ευθύνη γιατί φθάσαμε ως εδώ
και τώρα χρειάζονται και αυτά τα επιπλέον
δυσβάστακτα μέτρα .
Αυτοί που κρύβονται μέσα από το
ότι ,…τις δύσκολες αποφάσεις θα τις
πάρουν κάποιοι άλλοι… και αυτοί μπορούν να κάνουν ανέξοδα τους ‘’καλούς ‘’ .
Λες και οι υπόλοιποι στα Αστικά -
Ευρωπαϊκά κόμματα, τρελάθηκαν και έχουν τάσεις αυτοκτονίας και προτείνουν τον
δρόμο της αυτοκαταστροφής τους ,
προτείνοντας ,σκληρό και επώδυνο δρόμο στους πολίτες – ψηφοφόρους τους ,με
σκοπό να τους.. χάσουν.
Όχι φίλοι μου, δεν τρελάθηκαν, ο Σαμαράς ,ο Παπανδρέου , ο Παπαδήμος , η
Μπακογιάννη , απλά έφτασαν με διαφορά φάσης και καθυστερήσεις στο ίδιο συμπέρασμα, ότι δεν υπάρχουν εύκολες
λύσεις , η κατάσταση είναι τραγική , δεν πρέπει να την ωραιοποιούμε γιατί δεν
βγάζει πουθενά , πρέπει να σοβαρευτούμε , να γίνουμε ρεαλιστές , να
αναγνωρίσουμε τις ευθύνες μας για το παρελθόν
και εντέλει , χωρίς …χώρα δεν θα υπάρχουν κόμματα και δεν έχει νόημα να παραμένουν αρχηγοί .
Σε αυτήν την πορεία ο καθένας
έχει τις δικές του ευθύνες του για τις καθυστερήσεις .
Ο Παπανδρέου γιατί δεν πέταξε έξω
από το κόμμα αυτούς που εμπόδιζαν την πορεία που είχε χαράξει και έλεγε πως ήθελε να ακολουθήσει.
Ο Σαμαράς γιατί άργησε να καταλάβει ότι δεν υπάρχει άλλος
δρόμος και άργησε να σταματήσει να κρύβεται πίσω από ‘’δήθεν ‘’άλλους δρόμους
και παραδέχθηκε τελικά και ‘’επώδυνα ‘’
την πραγματικότητα ,ότι …δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
Αλλά τώρα έχουν την ευκαιρία να
ξεκαθαρίσει το τοπίο .
Να ,που η κρίση είναι και ευκαιρία .!!
Τώρα και το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. ,ξεκαθαρίζοντας από
τα βαρίδια του παρελθόντος , πρέπει να
πορευτούν υπεύθυνα - με τις διαφορετικές τους ιδεολογίες - αλλά και με τον απαραίτητο πραγματισμό .
Εμείς , ο λαός ανεξάρτητα από το ,σε
ποιόν πιστεύουμε περισσότερο ,πρέπει να τους στηρίξουμε και έχουμε ακόμα ένα
χρέος ,να πετάξουμε στα σκουπίδια της ιστορίας όλους τους άλλους που λαϊκίζουν
για να μαζέψουν ‘’ψηφαλάκια’’ .
Μαζί με αυτούς πρέπει να απομονώσουμε όλη την Αριστερά που
παίζει το πιο βρόμικο παιχνίδι πατώντας πάνω στην φτώχεια και στην δυστυχία .
Αυτούς που γνωρίζοντας ότι δεν υπάρχει εναλλακτική ,οδηγούν τον κόσμο στην
καταστροφή για να αυξήσουν τα ποσοστά τους, αλλά όχι… για να…. κυβερνήσουν .
Ξέρουν ότι δεν είναι σε θέση να κυβερνήσουν, δεν έχουν να προτείνουν
τίποτα άλλο από την πλήρη εξαθλίωση - όπως στο μοντέλο του υπαρκτού σοσιαλισμού
- αλλά ταυτόχρονα ξέρουν ότι ποτέ δεν θα
τους δώσει ο λαός αυτό το δικαίωμα και έτσι εξακολουθούν να κάνουν τους ‘’
τσάμπα μάγκες ‘’ προτείνοντας ψεύτικους
‘’παραδείσους ‘’ γιατί δεν κοστίζει τίποτα και ποτέ δεν θα χρειαστεί να το
αποδείξουν .
Το χειρότερο είναι ότι βοηθούν
αυτούς που έχουν ποντάρει στην χρεοκοπία
και την καταστροφή για να λεηλατήσουν και να βγάλουν …κέρδη από αυτήν.
Η επόμενη μέρα θα έχει δύο
πολιτικές παρατάξεις, με πολλές συνιστώσες η κάθε μία .
Η πρώτη θα αποτελείται από τους Ευρωπαϊστές – Πραγματιστές
που θα προσπαθούν να εκσυγχρονίσουν και να αλλάξουν το παραγωγικό μοντέλο της
χώρας και μέσα από πρόσκαιρες επώδυνες για τον λαό συνθήκες, θα βλέπουν
μακροπρόθεσμα και θα κτίζουν μία σοβαρή σταθερή μακροπρόθεσμα βιώσιμη ανάπτυξη
και ευημερία. Κυριω χαρακτηριστικό θα είναι να γκρεμίσουν τις ιδεοληψίες του
παρελθόντος.
Η δεύτερη θα αποτελείται από
διάφορες συνιστώσες, αριστερό - δεξιών
λαϊκιστών , με ιδεοληψίες και αγκυλώσεις που θα λειτουργούν σαν βαρίδια στην
εξέλιξη, με μόνο μέλημα τους ,την προσωπική επιβίωση και με αδυναμία να
προβλέψουν και να αποδεχθούν το αύριο , τις συνέπειες του και τις προτεραιότητες του .Προσκολλημένοι
στο παρελθόν θα οδηγηθούν νομοτελειακά στην εξαφάνιση ,όπως όλα τα είδη του φυσικού
περιβάλλοντος, που δεν μπορούν να προσαρμοστούν στις αλλαγές και να
παρακολουθήσουν την εξέλιξη.
Θα υπάρχει πάντα και μία Τρίτη
πλευρά, το ΚΚΕ, το οποίο σαφώς διαφοροποιείται , ζει μέσα στην ψευδαίσθηση και
την ουτοπία εφαρμογής ενός ‘’ σωστού ‘’ μοντέλου του υπαρκτού σοσιαλισμού

Από την ανάλυση μου ,σαφώς
τοποθετούμαι σε αυτούς που θα στηρίξουν κάποια συνιστώσα της πρώτης παράταξης.
Κριτήριο επιλογής μου θα είναι ,τα πρόσωπα που θα απαρτίζουν την
κάθε συνιστώσα και η εγγύηση που θα δίδει η επαγγελματική και κοινωνική
πορεία τους , η επάρκεια των γνώσεων τους , η μόρφωση τους , ό πρότερος έντιμος βίος και καθόλου τα
βαρύγδουπα μεγάλα λόγια, οι υποσχέσεις ,
τα φτιασιδωμένα λόγια .
Σοβαρό κριτήριο επίσης θα είναι ή
αυστηρή και ειλικρινής έμπρακτη αυτοκριτική τους, για πράξεις και
παραλείψεις τους στο παρελθόν.
Καλή
επιλογή σε όλους, Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν θα είμαστε όλοι μαζί , όπως συνέβαινε
τα τελευταία χρόνια , ό καθένας θα αναλάβει τις ευθύνες του και τις επιλογές
του.

Το…. κάρο !

του Αντώνη Μανίκα

Ο ρεαλισμός συγκρούεται σήμερα με
όλους τους .. ισμούς. Σοσιαλισμό , ιδεαλισμό , παραλογισμό , λαϊκισμό,
αριστερισμό , πολιτικαντισμό , φιλελευθερισμό , καπιταλισμό κ.
λ. π.
Οι πολιτικές μας ηγεσίες ,δεν
μπορούν να δουν ή φοβούνται να αντιμετωπίσουν κατάφατσα την πραγματικότητα και
οδηγούν την χώρα και τον λαό ,στην
απελπισία , στα αδιέξοδα και τέλος στην καταστροφή .
Θα προσπαθήσω να εξηγήσω το
φαινόμενο, με το παράδειγμα του ‘’κάρου
‘’.
Μετά από μία καταστροφή του
χωριού μας ( π.χ. ένα πόλεμο ή είναι λιμό )
έχουμε φορτώσει την οικογένεια μας και όλα τα υπάρχοντα μας σε ένα κάρο
και φεύγουμε από το χωριό για να φτιάξουμε μία καλύτερη ζωή .
Προχωρήσαμε ένα αρκετά μακρύ
δρόμο και γεμίσαμε ελπίδες ότι τελικά θα κατορθώσουμε να πάμε σε μία νέα
πολιτεία και θα πετύχουμε ,την καλύτερη ζωή.
Τώρα βρισκόμαστε σε μία στροφή με
το κάρο μπροστά σε ένα ανηφορικό μονοπάτι που πρέπει να ανέβει και ταυτόχρονα
βρέχει και ο δρόμος είναι λασπωμένος και δύσκολος.
Πίσω από το κάρο και το μονοπάτι
είναι ένας βαθύς γκρεμός και αν παρασυρθούμε στην κατηφόρα θα πέσουμε και θα
σκοτωθούμε.
Τα άλογα που είχαμε και έσερναν
το κάρο μέχρι τώρα ήταν δανεικά και μας
τα πήραν οι ιδιοκτήτες, φοβούμενοι μήπως δεν αντέξουν στην ανηφόρα , παρασυρθούν
,πέσουν και σκοτωθούν στο γκρεμό και έτσι τα χάσουν.
Στο κάρο βρίσκονται όλα τα μέλη
της οικογένειας μας και όλο το βιός μας.
Στο κάρο από τότε που είχαμε τα
άλογα έχουμε φορτώσει εκτός από το
νοικοκυριό και τις οικοσκευές μας και πολλούς ανήμπορους και προβληματικούς που
μαζέψαμε στον δρόμο μέχρι τώρα, κάνοντας τον ‘’σπουδαίο ‘’ με ξένα …άλογα ,
αλλά και τα καλομαθημένα παιδιά της οικογένειας που δεν ήθελαν να κουραστούν ,
περπατώντας.
Τώρα εξαντλημένοι με την σκέψη
της ανηφόρας που έχουμε μπροστά και τον γκρεμό που έχουμε πίσω ,έχουμε καθίσει
πίσω από το κάρο ,στο χείλος του γκρεμού και έχουμε καταναλώσει αρκετές
δυνάμεις για να το κρατήσουμε και να μην παρασυρθεί στον γκρεμό.
Εκεί στο σταυροδρόμι συζητάμε για
τις καλύτερες λύσεις και ο καθένας υποστηρίζει το μακρύ και το κοντό του ,
καταλογίζει ευθύνες για το πώς φθάσαμε μέχρι εδώ και κωλυσιεργεί γιατί φοβάται
να μπει μπροστά και να τραβήξει το κάρο στην δύσκολη ανηφόρα.
Κάποιοι φοβούνται και λένε να
γυρίσουμε πίσω αναλογιζόμενοι πόσο καλά περνούσαμε στο χωριό πριν την
καταστροφή. Αλλά ο δρόμος που διανύσαμε είναι μεγάλος , δεν θα έχουμε άλογα να
σέρνουν το κάρο στο γυρισμό και όταν γυρίσουμε θα τα βρούμε όλα καταστραμμένα
. Θα πρέπει να αρχίσουμε να παλεύουμε
για την επιβίωση όπως έκαναν οι παππούδες μας όταν πρωτοκατοίκησαν στο
χωριό και τα εργαλεία μας έχουν ήδη
καταστραφεί.
Δυστυχώς φίλοι μου ,ό δρόμος
είναι ένας , να βρούμε ποιος από την οικογένεια θα μπει μπροστά να
τραβήξει στην ανηφόρα και όλοι οι άλλοι να τον βοηθήσουμε ,είτε σπρώχνοντας από
πίσω ,είτε βάζοντας κοτρόνες πίσω από
κάρο για να μη κατρακυλήσει .
Επίσης πρέπει να πετάξουμε από το
κάρο ότι βαρύ μπορούμε , για να το ελαφρύνουμε ,ακόμα και να κατεβάσουμε τους
ανήμπορους και τους κακομαθημένους και να τους πούμε ότι πρέπει να προσπαθήσουν
μόνοι τους, να ανέβουν την ανηφόρα.
Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να
ανέβουμε και να φθάσουμε στην νέα πολιτεία , αλλά και πάλι ,όταν ξεκινήσουμε
δεν είναι σίγουρο ότι θα τα καταφέρουμε τελικά .
Αν δεν βρούμε το θάρρος να
ξεκινήσουμε , αν δεν μπει μπροστά κάποιος αρχηγός να δείξει τον δρόμο , σίγουρα
σιγά - σιγά θα εξαντληθούμε και το κάρο θα παρασυρθεί στον γκρεμό και θα
παρασύρει όλους και όλα.
Θάρρος , εκλογή του κατάλληλου
αρχηγού για να μπει μπροστά και να εμπνεύσει και σκληρή προσπάθεια από όλους ,χωρίς σίγουρα
αποτελέσματα , είναι η αλήθεια, η
πραγματικότητα , ο ρεαλισμός .
‘Όλα
τα άλλα είναι λόγια αναποτελεσματικά και
δεν οδηγούν πουθενά παρά μόνο στην ολοκληρωτική καταστροφή.

’ Σύντροφοι ‘’ . Γιατί κρατάτε το μεταλλαγμένο κουφάρι του ΠΑΣΟΚ ,εν ζωή ;

του Αντώνη Μανίκα

Από πάρα πολύ κόσμο και αρκετά σοβαρούς επιστήμονες ,πολιτικούς και
άλλους, προβάλλονται επιχειρήματα ότι το πρόβλημα της κρίσης της χώρας μας
είναι κυρίως πολιτικό και οφείλεται στον τρόπο που το πολιτικό σύστημα
οργάνωσε, λειτούργησε και καθοδήγησε , επί πολλά χρόνια την οικονομική και
κοινωνική ζωή της χώρας.

Παράλληλα με τα προβλήματα του στρεβλού μοντέλου ανάπτυξης – παραγωγής
και τα προβλήματα πολιτικής διαχείρισης του τομέα της Δημόσιας Διοίκησης ,
δημιούργησε ένα έκτρωμα πελατειακών σχέσεων , προνομίων ,συντεχνιών ,
συμφερόντων που επέβαλλαν τα συμφέροντα τους στην κοινωνία και δημιούργησαν
στρεβλώσεις σε ολόκληρο το σύστημα αξιών.

Το κράτος δεν εξυπηρετεί τους πολίτες , η ανομία , η παρανομία, η
φοροδιαφυγή γίνονται άθλημα
καταξιώνοντας πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά τους νικητές αυτού του
αθλήματος με την ατιμωρησία και κάποιες φορές με την ποικιλότροπη επιβράβευση
τους.

Το ΠΑΣΟΚ – χωρίς να εξετάζω προθέσεις – και μόνο εκ του αποτελέσματος κρίνοντας , έχει τεράστια ευθύνη για την δημιουργία , την συντήρηση και διατήρηση αυτού του εκτρώματος εξ αιτίας της παραμονής του στην εξουσία καιτων αλλαγών που δεν… επέφερε.

Πολλά στελέχη του ΠΑΣΟΚ με διάφορους τρόπους και σε διαφορετικές επισημάνσεις το αναγνωρίζουν . Το ερώτημα μου είναι, γιατί παραμένουν μέσα στο ΠΑΣΟΚ ;
Σε τι ωφελεί η ύπαρξη της
‘’στέγης ‘’ και ο συνωστισμός ετερόκλητων απόψεων κάτω από αυτήν , εκτός από το
να φανερώνει αδυναμία , ανικανότητα , αναποτελεσματικότητα και ατομική ανεπάρκεια. ( Όλα όσα πρέπει να μην έχει ένας πολιτικός για να εμπνεύσει. )
Η έλλειψη θάρρους και δύναμης για ανάληψη πρωτοβουλιών απεγκλωβισμού καταδικάζει το κάθε πολιτικό στέλεχος στη αφάνεια και στο περιθώριο.

Ερωτώ λοιπόν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που αντιδρούν και κριτικάρουν το παρελθόν.

Ø Γιατί
με την παρουσία τους και την παραμονή τους ,συνεχίζουν να εγκλωβίζουν υγιείς
κοινωνικά δυνάμεις να παραμένουν στο
ΠΑΣΟΚ ;
Ø Γιατί
με την δική τους σημειολογική αποχώρηση ,δεν βάζουν ένα τέρμα σε αυτό το
μόρφωμα ;
Ø Τι
τους ενώνει ;
Ø Γιατί
δεν έχουν το θάρρος να ανοίξουν ένα νέο δρόμο κόβοντας τη σχέση τους με το
παλαιό και αποσυντεθημένο ΠΑΣΟΚ ;
Ø Γιατί
δεν σηματοδοτούν κάτι νέο ;
Ø Γιατί
είναι προσκολλημένοι ;
Ø Τι
κερδίζουν ;
Ø Γιατί
δεν δημιουργούν μία λύτρωση στην κοινωνία ,προωθώντας κάτι νέο, που θα εγγυάται ότι έχει μάθει από τα λάθη του παρελθόντος ;

Νομίζουν ότι μπορούν να το ανατάξουν και να το διορθώσουν ; Και ότι ,ο λαός, θα τους δώσει αυτό το ηθικό και χρονικό δικαίωμα ;

Αν ναι, γελιούνται και αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν δυνατότητες ανάλυσης της πραγματικότητας , δεν έχουν αντίληψη και προνοητικότητα και έτσι δεν κάνουν για
πολιτικά στελέχη, κανενός κόμματος.

Αν όχι , η εμμονή τους να παραμένουν στο ΠΑΣΟΚ με βάζει σε υποψίες ότι εξυπηρετούν προσωπικές επιδιώξεις , ιδιοτέλειες που έχουν να κάνουν με την δύναμη της εξουσίας και με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ,στο μόνο που προσβλέπουν , είναι να βρίσκονται στην εξουσία για να καρπώνονται τα οφέλη που πηγάζουν από αυτήν .

Συνεπώς είναι ακατάλληλοι και επικίνδυνοι και για το ΠΑΣΟΚ και για την χώρα.

Αν πάλι , δεν έχουν την δύναμη ή το θάρρος να αποχωρήσουν από το παλαιό και να αφιερωθούν σε κάτι νέο , πάλι είναι ανίκανοι και επικίνδυνοι και φυσιολογικά θα εξαφανιστούν μαζί με το παλαιό που καταρρέει.

Αυτά για κάποιους που συχνά πυκνά τον τελευταίο καιρό βγαίνουν δήθεν
«αυτό κριτικά» και διαπιστώνουν - μόνο στα λόγια – ευθύνες, ατολμία , καθυστερήσεις , λάθη και παραλήψεις.

Υπάρχει και η ερώτηση προς εμένα , γιατί ασχολούμαι με το ΠΑΣΟΚ και τα στελέχη του;

Η απάντηση είναι διπλή .
Πρώτον
,γιατί με ενδιαφέρει το σπίτι μου και η γυναίκα μου και όχι του …γείτονα και δεύτερον δεν βλέπω από κανένα άλλο πολιτικό χώρο να εκπορεύεται κάτι ελπιδοφόρο.

Που θα βρούμε την ΕΛΠΙΔΑ μας ;

του Αντώνη Μανίκα

Το πολιτικό σύστημα της χώρας
,ακριβέστατη αντανάκλαση του επιπέδου μας ,σαν λαού , με οδηγεί στην
απογοήτευση και το χάσιμο κάθε ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο.

Εμείς οι Νέο Έλληνες ,ανεπαρκείς
, ημιμαθείς , σχεδόν απαίδευτοι περιμένουμε παθητικά τους πολιτικούς σωτήρες ,
τους φωτεινούς παντογνώστες , να ξεπροβάλλουν ξαφνικά , να μας δελεάσουν με
ωραία μεγάλα λόγια – συνθήματα και εμείς να αφεθούμε στα χέρια τους για να μας
λύσουν όλα τα προβλήματα μας.

Με την καθοδήγηση των
κομμάτων, συνηθίσαμε να είμαστε οπαδοί ,χειροκροτητές , υποτακτικοί ,
πουλημένοι , εξαγορασμένοι ,διεφθαρμένοι , παθητικοί , ‘’στράτευμα κάποιου
στρατηγού ‘’και όχι ενεργά και υπεύθυνα δρώντες πολίτες.

Αυτοί , οι πολιτικοί μας
εκπρόσωποι , το ίδιο ανεπαρκείς , ημιμαθείς , φοβισμένοι , προσπαθούν να
χαϊδέψουν αυτιά μήπως και παραμείνουν γαντζωμένοι στην εξουσία και μοιράζοντας -όπως
πρώτα -υποσχέσεις και προνόμια ,διατηρηθούν στο προσκήνιο.

Αυτή είναι η απογοήτευση .

Γιατί αντιλαμβάνομαι ότι
κανένας δεν έχει αντιληφθεί , ή κάνει ότι δεν έχει αντιληφθεί , ότι τα πράγματα
άλλαξαν , δεν μπορούμε να πορευτούμε με τα μέσα και τους τρόπους του
παρελθόντος .

Τώρα, πρέπει κάτι να κάνουμε ,
δεν φτάνουν τα λόγια και οι υποσχέσεις και η παραμονή σε ότι είχαμε μάθει και
είχαμε συνηθίσει . Και αυτό είναι
επώδυνο γιατί πρέπει να διορθώσει μεγάλα λάθη και στρεβλώσεις του παρελθόντος.

Κανένας δεν θέλει να
ξεβολευτεί ,να αντιμετωπίσει την αλήθεια ,να παραδεχτεί ότι θα ζήσουμε
φτωχότερα όλοι, να παραδεχτεί , ότι η πλασματική ευδαιμονία που μας πούλησαν με δόλο, τελείωσε
και πρέπει να πληρώσουμε όλοι τον λογαριασμό.

Καταρρέοντας το παγκόσμιο
καπιταλιστικό οικονομικό μοντέλο λειτουργίας θα έχει επιπτώσεις ( φτώχια –
ζημιές ) σε όλους , κράτη ,επιχειρήσεις , χρηματοοικονομικό σύστημα ,
νοικοκυριά , εργαζόμενους , κοινωνίες,
στον καθένα μας προσωπικά.

Αν δεν το δεχθούμε και
κάνοντας ότι δεν το βλέπουμε, δεν
βοηθάμε να περάσει αυτή η περίοδος
γρήγορα και με τις λιγότερες δυνατές απώλειες και δεν βοηθάμε να
κατανεμηθούν αυτές οι απώλειες δικαιότερα .

Αντί λοιπόν να ακούσουμε από
τους πολιτικούς ,δυνατά και ευθαρσώς ,την πραγματικότητα και τη αναλυτική
περιγραφή μίας λύσης που μπορεί να είναι επώδυνη αλλά εφικτή και προϋποθέτει
στόχους , χρονοδιάγραμμα , ακριβή περιγραφή των απωλειών κ.λ.π.

Αυτοί , οι πολιτικοί βρίσκουν δικαιολογίες ,λαϊκίζουν , ρίχνουν
τις ευθύνες ό ένας στον άλλο , φτιάχνουν προσκόμματα για να μην προχωρήσει
τίποτα, στήνουν άμυνες για να φορτώσουν τα οποιαδήποτε βάρη ,στις πλάτες κάποιου άλλου.

Και εντάξει για την αριστερά ,ήταν
αναμενόμενο αφού ανεύθυνα το μόνο που θέλει είναι να αυξήσει τα ποσοστά και την
επιρροή της αλλά να μην αναλάβει ποτέ τις ευθύνες της διαχείρισης και των
λύσεων.

Επίσης το μεγάλο μέρος της
δεξιάς δεν μπορεί να ξεφύγει από τους τρόπους που πορεύεται εδώ και χρόνια και
το μόνο που την ενδιαφέρει είναι το λάφυρο της εξουσίας και η αξιοποίηση του,
για ιδιοτελείς σκοπούς.( Δεν περίμενα κάτι διαφορετικό )

Το κακό είναι ότι και το
ΠΑΣΟΚ έδειξε και δείχνει ότι έχει
διαβρωθεί και έχει αλλοτριωθεί τόσο πολύ ,που ακολουθεί ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΔΡΟΜΟ.

Λόγια , ιδεολογήματα , ομάδες
σύγκρουσης προσωπικών συμφερόντων καλυμμένες με αριστερόστροφη φρασεολογία ,
απροθυμία ανάληψης ευθυνών , κουτοπονηριά , ιδιοτέλειες ,βυθίζουν τις ελπίδες μας στα τάρταρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ό
MONTI όταν ανέλαβε στην ΙΤΑΛΙΑ το πρώτο
πράγμα που είπε στους Ιταλούς ήταν ,ότι ποτέ δεν
θα φορτώσει στους δανειστές, στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή σε κάποιο άλλον , τα μέτρα
που λαμβάνει , όσο επώδυνα και αν είναι
, δηλώνοντας απλά ότι είναι απαραίτητα !!

Η διαφορά με το ΠΑΣΟΚ είναι
ότι αμέσως μόλις ανέλαβαν ,δήλωσαν ότι
τα μέτρα που έπαιρναν δεν τα ήθελαν , αλλά τα επέβαλαν οι κακοί Ευρωπαίοι και
το κακό μνημόνιο.

Να λοιπόν ,γιατί δεν
εφαρμόστηκαν αυτά τα απαραίτητα μέτρα και η κατάσταση χειροτερεύει συνεχώς.

Να γιατί σήμερα ,το 70 % του
λαού είναι υπέρ του EURO , αλλά κατά του
μνημονίου, δηλαδή κατά των υποχρεώσεων που έχουμε για να μείνουμε στο EURO.

Θέλουμε το όφελος, χωρίς να
καταβάλουμε την αντίστοιχη προσπάθεια.

Έτσι διαπαιδαγωγήθηκαν οι πολίτες ,να θέλουν την λύση χωρίς να κάνουν τίποτα, χωρίς
να χάσουν τίποτα , χωρίς να καταβάλουν κανένα τίμημα ή έστω όποιο τίμημα πρέπει
να καταβληθεί να το πληρώσουν κάποιοι …άλλοι.

Πως λοιπόν θα διορθώσουμε
οτιδήποτε και εάν διορθώνεται ;

Πότε θα αναλάβουμε τις ευθύνες
μας ;

Που θα βρούμε την ΕΛΠΙΔΑ μας.

Όλα αυτά τα γράφω για να ξέρουν, αυτοί μέσα
στο ΠΑΣΟΚ ,που ψάχνουν τρόπους για να είναι παρόντες την επόμενη μέρα, ότι έχουν χάσει !!

Τώρα πλέον θα κριθούν από το
πόσο θα συγκρουστούν , πόσο θα ανοίξουν δρόμο στο νέο , πόσο θα καταδικάσουν
πρακτικά όλα αυτά που μας έφεραν ως εδώ. Τώρα πια δεν χωρούν όλοι μέσα στο ίδιο , δεν περνά το κουκούλωμα, δεν αρκεί ο στρουθοκαμηλισμός.

Τώρα θα κριθούν από το πόσο πρακτικά
θα καταδικάσουν το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, που αποτελεί την βασική αιτία που φτάσαμε ως
εδώ , με τα λάθη και τις σκόπιμες παραλήψεις που έκανε τόσα χρόνια.

Μην ονειρεύονται λοιπόν
κάποιοι ,ενότητες και εξουσίες , αν θέλουν να είναι στο κάδρο της επόμενης μέρας , πρέπει να δείξουν δουλειά και να έχουν το φιλότιμο να αναγνωρίσουν τα δικά τους λάθη και τις δικές τους
παραλήψεις .

Ας φροντίσουν να κλείσει ό
κύκλος του ΠΑΣΟΚ .

Και σε αυτό δεν φτάνουν τα
ωραία λόγια χρειάζονται πράξεις που να καταδεικνύουν την πραγματική διάθεση
αλλαγής νοοτροπίας. ( Αυτό αφορά την Πασοκική τρόικα )

Όσοι θέλουν να κρατήσουν το
ΠΑΣΟΚ ,μουσειακά στην ψυχή τους , για τον ρόλο που έπαιξε στο ξεκίνημα της
πορείας τους , ας το κάνουν .Αλλά ας κρατήσουν και τις τύψεις τους για το τι
δεν έκαναν που έπρεπε να κάνουν. Εμείς περιμένουμε αυτές οι τύψεις να τους οδηγήσουν σε διορθωτικές πράξεις.

Η ιστορική συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ
στην κοινωνική και πολιτική εξέλιξη του τόπου
έχει καταγραφεί και δεν μπορεί ούτε
πρόκειται να καταστραφεί και να
σβήσει .

Ανήκει στον ιστορικό του
μέλλοντος η πλήρη αξιολόγηση.

Η ελπίδα όμως χρειάζεται
κάτι το νέο με σαφή διαχωρισμό από το
παλαιό .

ΟΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΤΑ ΚΟΤΣΙΑ ΝΑ ΤΑ ΔΕΙΞΕΙ. !!! ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ !!!

Επίσης είναι η ώρα για να
αναλάβουμε και εμείς, ο καθένας ξεχωριστά ,τις ευθύνες του.
Δεν μπορούμε να μένουμε
αδρανείς και δεν υπάρχει δικαιολογία ότι δεν ξέραμε.

Αύριο
θα κλιθούμε να κάνουμε επιλογές και δεν
υπάρχει δικαιολογία να κλαίμε εκ των υστέρων για αυτές ,αν επιτρέψουμε στο
παλαιό να συνεχίσει να υπάρχει.